عبد الله بن عباس است . ( 1 ) اندكى از فضايل جابر بن عبد الله انصارى را در باب مناقب امام باقر ( ع ) بيان كرديم و اگر قرار باشد فضايل صحابه را نقل كنيم و مناقب ايشان را بياوريم كتاب طولانى مىشود و از هدف خود دور مىافتد و در همين مقدار كفايت است . ( 2 ) محمد بن ابى طلحه عونى چنين سروده است : « پس از سرورانم سلام بر سلمان و سلام بر عمار و ابو ذر اين امت باد . سلام من بر مقداد باد و همانا شب زنده دارم و گرمى عشق به آنان در دل من سوزنده‌تر از آتش است . » ( 3 ) ابو فراس حارث بن سعيد همدانى چنين سروده است : « 1 » « چنين نيست و ممكن نيست كه اگر اخلاق و خويها از يك ديگر دور باشد خويشاوندى و قرابت سودى داشته باشد و حال آنكه دوستى سلمان براى او خويشاوندى است و ميان نوح و پسرش پيوند خويشاوندى نيست . » ( 4 ) مجلس سى و ششم در ذكر مناقب اصحاب ائمه و فضايل شيعه و ابدال ( 5 ) خداوند متعال در سورهء يونس مىفرمايد : « آگاه باشيد كه بر دوستان خدا بيمى نيست و آنان اندوهگين نمىشوند . آنانى كه ايمان آورده‌اند و از خدا مىترسند براى ايشان در زندگى اين جهانى و آن جهانى مژده است . سخنان خدا را تغييرى و تبديلى نيست و اين همان رستگارى بزرگ است . » ( 6 ) و در سورهء احزاب مىفرمايد : « و آنان كه مردان و زنان مؤمن را بدون تقصير و گناه بيازارند ، همانا گناه و تهمت بزرگى را بر دوش مىكشند » .

--> ( 1 ) . ابو فراس حمدانى ( نه همدانى ) ، از بزرگان شعراى شيعى مذهب قرن چهارم هجرى و از خاندان اميران و پسر عموى ناصر الدوله و سيف الدولهء حمدانى است . وى متولد 320 و مقتول در 357 هجرى قمرى است و با آنكه عمرى كوتاه داشته ، ميزان اشعار باقى مانده از او اندك نيست . ثعالبى در يتيمة الدهر او را سخت ستوده است . او را از عبد الله بن معتز ، شاعرتر دانسته‌اند . چند كتاب مستقل در بارهء احوال او نوشته شده است . از جمله فؤاد افرام بستانى كتابى با نام « ابو فراس الحمدانى » تأليف كرده كه چاپ شده است . براى اطلاع بيشتر ، رك . به : ابن خلكان ، وفيات الاعيان ، ص 351 ، ج 1 ، چاپ محمد محيى الدين عبد الحميد ، مصر ، 1948 ميلادى . م .